Szkoła

  Aktualności

  Historia szkoły 

  Nasz patron 

  Informacje o szkole 

  Z życia szkoły

  Gazetka szkolna

  Pedagog szkolny

  Biblioteka 

  Świetlica szkolna

Nauczyciele

  Grono pedagogiczne

  Publikacje nauczycieli

  Biuletyn szkolny

Uczniowie

  Samorząd Uczniowski 

  Nasze sukcesy
  Nasi najlepsi 

  Plan lekcji 

  Konkursy w szkole 

  Zajęcia pozalekcyjne 

  Sport w szkole  


  Rozkład dzwonków  

Rodzice

  Rada Rodziców

  Dokumenty szkolne

  Organizacja roku szkolnego

  Dziennik elektroniczny 

  Podręczniki

Szkoła Podstawowa nr 37
im. Kazimierza Górskiego
15-808 Białystok
ul. Jaworowa 8
tel.  85 65 43 987
fax. 85 65 41 289

 

email SP37:
sp37@um.bialystok.pl
email Rady Rodziców
przy SP 37:

radarodzicowsp37@o2.pl
adres strony internetowej:
www.sp37.edu.pl
 

         


NASZ PATRON  - KAZIMIERZ  GÓRSKI

 

Kazimierz Klaudiusz Górski urodził się 2 marca 1921 roku we Lwowie. Tam zaczynał grać w piłkę nożną na pozycji napastnika – RKS Lwów, Spartak Lwów, Dynamo Lwów. Nosił pseudonim boiskowy ,,Sarenka”. Świetnie zapowiadającą się karierę piłkarską przerwały mu lata drugiej wojny światowej. W 1944 roku zgłosił się do wojska  na ochotnika   i poszedł na front. W mundurze dotarł do stolicy i w niej pozostał.  Po wojnie, od 1945 roku do 1953 roku był piłkarzem CWKS Legii Warszawa. Ukończył kurs trenerski w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie w 1952 roku oraz studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu w 1980 roku. Po zakończeniu kariery zawodniczej, Kazimierz Górski zajął się praca szkoleniową. 
Był asystentem trenera Wacława Kuchara i Węgra Janosa Steinera.

Trenował Marymont Warszawa w 1954 (pierwsza samodzielna praca szkoleniowa), dwukrotnie Legię Warszawa (1960 - 1962 i 1981- 1982), Lubliniankę ( 1963 - 1964), Gwardię Warszawa   (1964 - 1966), Łódzki KS ( 1973). Na rok  przed igrzyskami olimpijskimi w 1971 roku, Kazimierz Górski został trenerem pierwszej reprezentacji Polski. Debiutował spotkaniem ze Szwajcarią w Lozannie, rozegranym 5 maja 1971 roku. Polacy wygrali wówczas 4:2. Z reprezentacją  Polski osiągnął historyczny sukces. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium w 1972 roku jego drużyna sięgnęła po najważniejsze w historii polskiego futbolu laury -  złoty medal olimpijski. Dwa lata później reprezentacja pod wodzą Kazimierza Górskiego wywalczyła srebrny medal (3 miejsce) na Mistrzostwach Świata, które odbyły się w Niemczech. Po dwóch latach w 1976 roku przyszedł kolejny sukces -  srebrny medal na Igrzyskach w Montrealu. Zespół Kazimierza Górskiego rozegrał w latach  1971 -  76, 73 oficjalne mecze, osiągając 45 zwycięstw.

Kolejnym etapem kariery Kazimierza Górskiego była praca trenerska w greckich klubach sportowych, w których również zdobywał tytuły mistrzowskie i puchary kraju: Panathinaikos Ateny (1977 – 1978 Mistrzostwo Grecji), Kastoria (1979 –1980), Olympiakos Pireus (1980 – 1981  i 1983, Mistrzostwo Grecji) i Ethnikos Pireus (1983 – 1985)
          Po zakończeniu kariery trenerskiej i powrocie do Polski od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN. Najpierw był doradcą prezesa związku, a w1987 roku został wiceprezesem PZPN.
W latach 1991 – 1995 pełnił funkcję prezesa, a od 3 lipca 1995 roku był prezesem honorowym PZPN.
         W 1996 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz kultury fizycznej został odznaczony przez prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2001 roku Kazimierz Górski uhonorowany został najwyższym odznaczeniem Międzynarodowej Federacji Piłkarskiej. 15 lutego z rąk Josepha Blattera w Zurychu otrzymał Złoty Medal Zasługi dla FIFA. Przed nim zaszczytu tego dostąpiło 40 osób – koronowane głowy, politycy, sławni piłkarze. W tym samym roku Kazimierz Górski został odznaczony także przez dzieci – medalem im. dr Henryka Jordana, przyznawanym przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci.
W roku 2003 jako przedstawiciel polskiej piłki nożnej otrzymał tytuł doktora honoris causa gdańskiej Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku. W 2004 roku został Honorowym Obywatelem Płocka. 3marca 2006 roku otrzymał z rąk prezydenta RP Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Tego samego roku 24 marca otrzymał też Super Wiktora. Pośmiertnie – 2 czerwca 2006 roku  został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski I klasy oraz otrzymał najwyższe odznaczenie Europejskiej Unii Piłkarskiej (UEFA) ,,Medal of Merit in Ruby” – Rubinowy Order Zasługi.

           Kazimierz Górski- wielka postać polskiego futbolu to też mąż i ojciec. Jego żoną była warszawianka Maria ze Stefańczaków. Miał dwoje dzieci – córkę i syna. Córka Urszula- trenerka łyżwiarstwa figurowego mieszka w Grecji. Syn Dariusz, fotoreporter, związany m.in.
z tygodnikiem ,, Piłka nożna” mieszka w Warszawie.
           Kazimierz Górski zmarł 23 maja 2006 roku po długiej i ciężkiej chorobie. Spoczął w grobie rodzinnym na Cmentarzu Komunalnym – Powązki.

Kazimierz Górski – piłkarz, wybitny trener zasłynął nie tylko za sprawą piłkarskich triumfów. Jako człowiek Kazimierz Górski był wzorem patriotyzmu, uczciwości i skromności. Ujmował ludzi swoja łatwością nawiązywania kontaktów, naturalności i szczerością. Zawsze był gotów służyć swoim doświadczeniem, pomocą i dobrym przykładem. Przez lata pozwalał wierzyć Polakom we własne możliwości dzieląc się swoim życiowym dorobkiem, optymizmem oraz nadzieją. Miał doskonały kontakt z młodzieżą, wrodzony humor, poczucie ogromnej misji, którą zarażał otoczenie. Propagował patriotyzm, walkę fair play, wiarę w zwycięstwo oraz szacunek dla przeciwnika. Te wartości sprawiły, że stał się niekwestionowanym autorytetem, autorytetem, jakich nam w obecnych czasach bardzo brakuje. Warto zatem propagować wartości, które ten wychowawca polskich piłkarzy w całym swoim życiu przekazywał kolejnym pokoleniom.

 

 

Ciekawe aplikacje o naszym patronie - Kazimierzu Górskim

aplikacja "Milionerzy"
 
http://LearningApps.org/watch?v=peuk3317j01


aplikacja "Wisielec- Cytaty Kazimierza Górskiego  " -
 http://LearningApps.org/watch?v=pshaqbwb501

(autorem aplikacji jest pan Adrian Petelski)

 

 

Copyright @ 2007  Szkoła Podstawowa Nr 37 im. Kazimierza Górskiego w Białymstoku